mijn ervaring
Tolken

'Ze dacht dat ik haar uitschold, maar ik tolkte alleen maar.'

Behram Esfahani (18) is op zijn veertiende met zijn ouders en zus naar Nederland gevlucht. Sinds die tijd tolkt hij regelmatig voor zijn vader en moeder. Zijn moedertaal is Farsi.

IK OF JIJ

'Als mijn moeder mij meeneemt naar de huisarts gaat ze zelf ook Nederlands praten. Dat is vervelend. Als ik aan het vertalen ben, wil ik niet dat zij er tussendoor praat. Een keer had ik bijna ruzie met haar bij de huisarts. Hij vroeg iets aan haar en toen zei ze tegen mij: zeg maar dit, zeg maar dat. Maar toen ik begon te praten, begon zij ook. Ik zei: waarom zit ik dan hier? Ik zei: of ik of jij. De huisarts moest lachen.'

IK SCHAAMDE ME

'Ik heb ook wel voor kennissen getolkt, maar met familieleden is het makkelijker. Ooit tolkte ik voor een man die zelfs over seks ging praten. Hij zei: 'Huisarts is huisarts, je mag het gewoon vertellen.' Ik heb niet geweigerd om het te vertalen, maar deed het wel minder specifiek. Ik schaamde me dood!'

MISVERSTAND

'Ooit tolkte ik voor een man die aan de balie meteen een afspraak wilde. Toen hij die niet kreeg werd hij boos. Hij wou zelfs bijna het glas breken. Ik raakte in de stress. Op een gegeven moment schreeuwde iedereen tegen me. Die mevrouw aan de balie dacht dat het mijn woorden waren, maar ik vertaalde alleen maar wat die man zei. Scheldwoorden vertaal ik niet, die laat ik weg.'

VEEL TE JONG

'Toen ik klein was vond ik het niet leuk om te vertalen. Ik was veel te jong en had geen geduld om te blijven zitten en de hele tijd die woordjes te vertalen. Maar als ik nu tolk voel ik me echt verantwoordelijk. Ik wil het goed doen. Als ik zie dat iemand mij echt nodig heeft, dan doe ik het graag, want ik weet hoe het voelt als je iets niet kunt overbrengen. Dat is niet leuk.'

Wilt u meer weten over de ervaringen van Behram? Klik dan hier.