mijn ervaring
Imane Dibi

"Het gaat om háár gezondheid"

De ouders van Imane Dibi komen uit Marokko en spreken Berbers. Sinds haar jeugd gaat Imane met ze mee naar de dokter om te tolken.

"Mijn vader kent bijna geen Nederlands. Mijn moeder heeft maar één jaar basisschool gedaan en is dus eigenlijk analfabeet. Ze begrijpt sommige Nederlandse woorden wel, maar als er iets aan haar gevraagd wordt, kan ze geen antwoord geven. Daarom tolk ik regelmatig voor mijn ouders.
Toen ik jong was vond ik dat helemaal niet fijn om te doen. Mijn vrienden vonden het raar als ik vertelde dat ik met mijn vader naar het ziekenhuis ging. Soms vertelde ik het ook niet. Dan verzon ik iets. Ik moest ook van school wegblijven om te vertalen. Ik was nog erg jong en ik nam het tolken nog niet zo serieus."

Vertrouwen

"Nu vind ik het wel leuk. Ik help mijn ouders ermee, dat geeft me een goed gevoel. En omdat ik medicijnen studeer, hebben mijn ouders meer vertrouwen in me. Ik ben de afgelopen zes maanden zeker twintig keer meegegaan om te tolken, vooral voor mijn vader, die al dertig jaar ziek is. Hij is geen makkelijk persoon. Hij vraagt wel vier, vijf keer dezelfde dingen voordat hij echt iets heeft begrepen. Ik vertel het dan elke keer weer anders, totdat hij het snapt."

Schaamte

"Wat ik wel ingewikkeld vind met mijn vader is wanneer het over zijn geslachtsdeel gaat. Hij heeft veel last van zijn urinestelsel en als we naar de arts gaan durft hij dat niet tegen mij te zeggen. Hij praat er dan een beetje omheen. Dan kan ik het niet goed vertalen. Het tolken voor mijn moeder gaat een stuk makkelijker. Maar ik heb wel het gevoel dat ze niet serieus genomen wordt omdat ik vertaal. Ze zit er maar een beetje bij en de arts kijkt niet naar haar maar naar mij. Ik ben heel blij dat ze nu heeft besloten naar taalcursus te gaan. Het gaat om háár gezondheid. Dan is het belangrijk dat ze daar zelf over kan praten."