18+ met een beperking

mijn ervaring
amina

'Bang voor bezuinigingen'

Als ik hoor van die bezuinigingen, dan vraag ik mij af hoe het toch moet met al die jongeren met een lichte beperking? Heel veel kinderen die niet gezien worden, belanden in de verkeerde handen. Dat beangstigt mij wel eens. Ik ben bang voor de bezuinigingen.

Voor het vervoer heb ik heel veel moeite moeten doen, want Yasmin kan niet alleen fietsen. Maar je voelt je een bedelaar om hulp te vragen, alsof ze jou een gunst verlenen. Bovendien krijg je vaak het gevoel alsof ze denken dat je liegt.

Ik denk wel dat Yasmin toekomst heeft, maar zij heeft hulp en ondersteuning nodig. En ik heb hulp en steun nodig om haar bij te kunnen staan. Kan dat allemaal nog met die bezuinigingen?

somber

Ik ben somber over de toekomst van mijn dochter. Met al die bezuinigingen die er al zijn en nog komen, zie ik de toekomst voor haar slecht in. Ze heeft zulke intensieve zorg nodig, maar dat wordt niet meer gegeven.

En haar is al zo veel onthouden, ze had vanaf haar 4e jaar al met een oogbestuurbare computer kunnen leren werken! Ze is nu bijna 18 en dan mag ze niet meer naar school, terwijl ze nog zoveel kan leren. Als ik geen vertrouwen meer heb in de zorg, neem ik haar gewoon helemaal in huis. Dan koop ik met een pgb zorg in die nog wel mogelijk is en gaan we zelf thuis zo'n oogbestuurbare computer kopen.