18+ met een beperking

mijn ervaring
Lisa

'Mijn man denkt er anders over'

Mijn man komt uit Ethiopië. Zelf ben ik in Nederland geboren. Mijn man heeft niet aan zijn familie verteld dat Haroun een verstandelijke beperking heeft. In zijn land zou dat een ramp zijn. Hij zit in een lastig pakket, met zijn familie.

Mijn man was er niet blij mee dat Haroun allerlei testen kreeg vanwege zijn beperking en was niet akkoord met het neurologisch onderzoek. Over de MRI-scan heeft mijn man tegen zijn familie gezegd dat het voor migraine was. Hij zegt ook tegen mij dat ik het overdrijf: Haroun is zo goed genoeg, zegt hij dan. Haroun is voor mij ook goed genoeg, daar gaat het niet om, maar… je ziet dat er iets is. Het gaat om Haroun, hij moet verder in zijn leven. En ik wil dat hij de juiste hulp krijgt.

hoge opleiding

Mijn man denkt gelijk dat zijn zoon naar een tehuis moet. Hij vindt het denk ik lastig om zorg uit handen te geven, want daarmee erken je dat je het niet alleen aan kan. Ik denk dat hij zich schaamt. Het is in Ethiopië heel belangrijk dat mensen de hoogste opleiding volgen, bijvoorbeeld dokter worden om de familie te ondersteunen. En als je geen goede familie hebt, kan je elkaar ook niet ondersteunen.

trouwen

Mijn man vindt het heel gewoon als Haroun zou gaan trouwen. Ik heb daar mijn bedenkingen bij. Ik hoop op een leuke baan voor hem, een vriendin misschien. Hij kan niet alleen wonen. Hij moet mensen om zich heen hebben. Maar door mijn eigen verstandelijke beperking weet ik dat het lastig is om relaties aan te knopen.

Hoewel Haroun ooit op zichzelf zal moeten gaan wonen zal ik altijd hulp blijven vragen. Want dat heeft hij gewoon nodig. Hij heeft handvatten nodig. Ook al zie je van buiten niet dat hij iets mankeert.