18+ met een beperking

mijn ervaring
Birsen

'Eindelijk hoefde ik niet op de klok te kijken'

Wij wilden nooit dat Murat mee ging op schoolreisje of dat hij ging logeren. Dit jaar is hij voor het eerst drie dagen naar Disneyland geweest. Twee nachtjes slapen. Ik vond het doodeng, maar het was ook heerlijk! Mijn dochter had allemaal leuke dingen gepland voor mij.

Eindelijk hoefde ik een keer niet op de klok te kijken. Normaal haal ik Murat om 15.00 van de dagvoorziening op, iedere dag weer. Toen dat niet hoefde, ging mijn hart toch even tekeer toen het bijna 15.00 was. Dat werd minder de dagen erna. Toen kwam ik los en was het heerlijk om even tijd voor mezelf te hebben.

Wat mij natuurlijk geruststelde was dat zijn broer mee was gegaan. Hij had er speciaal vrij voor genomen. Het geeft me een goed gevoel dat mijn kinderen dat voor elkaar doen. Ook als ik er ooit niet meer ben. Als zijn broer niet mee had gekund, dan had ik Murat niet op reis laten gaan. Nu ik weet dat het kan, kan ik stapje voor stapje meer loslaten. Misschien voel ik volgende keer wel genoeg geruststelling als er een begeleider mee gaat die ik vertrouw.

een ander Vertrouwen

Vertrouwen is zo belangrijk. Dat zorgmedewerkers vertrouwen met jou als moeder opbouwen. Ik ken ouders die in een enorm isolement zitten met hun gehandicapte kind. En zodra de kinderen ouder zijn dan 18, houden ze hen het liefst thuis. Ook familie en vrienden houden vaak afstand. Zelfs mijn Turkse vriendinnen! Maar vertrouwen kun je alleen opbouwen met vaste begeleiders. Die ontbreken vaak, er is veel verloop. Dan kun je niets opbouwen. Dat maakt het moeilijk om los te laten. Om je kind aan iemand anders toe te vertrouwen.

filmfragment ayse

Hoe is het voor de ouders om de zorg voor Ayse voor een deel uit handen te geven?

 

nl Bekijk dit videofragment in het Engels
nl Bekijk dit videofragment in het Marokkaans-Arabisch
nl Bekijk dit videofragment in het Turks